Wahadło Foucaulta

Eco Umberto
[strony podług: Wyd. Noir sur Blanc, Warszawa, 2005.]

„chociaż wszystko jest w ruchu […] jeden jedyny punkt trwa jak sworzeń […] sprawiając, że wszechświat może się obracać wokół samego siebie”

[s. 13]

„nie unika się ujawnienia identyczności, łudząc się, że można napotkać rozmaitość”

[s. 15]

„ciągle tak samo, a więc coraz gorzej”

[s. 31]

„przez ignorancję świata przeziera mądrość Najwyższego”

[s. 164]

„religia jest wszędzie opium dla ludu”

[s. 180]

„wszystko ma jakieś tajemne analogie ze wszystkim”

[s. 182]

„śmiertelność to po prostu skutek niewłaściwego wychowania”

[s. 194]

„Miejsca prawdziwe to te, gdzie witają, niczego nie żądając, nawet wiary”

[s. 195]

„Co oznacza stwierdzenie, że coś dzieje się przedtem albo potem?”

[s. 226]

„Niekoniecznie trzeba chcieć, wystarczy być gotowym”

[s. 227]

„Po cóż byłoby żyć, gdyby wszystko było takie, jakim nam się jawi?”

[s. 227]

„Po co dowodzić czegoś, co nie może być inne?”

[s. 312]

„Nie ma na świecie rzeczy wymagającej większej oględności niż prawda”

[s. 376]

„Wzrastać w cieniu to przywilej tych, którzy gotują się do podboju świata”

[s. 436]

„często, by czegoś dowieść, trzeba umrzeć”

[s. 524]

„Jesteś niewolnikiem tego, coś stworzył”

[s. 597]

„czemu jesteś taki złośliwy, iż wmówiłeś mi, że nie istniejesz?”

[s. 645]

„Prawdziwym wtajemniczonym jest ten, kto wie, że najpotężniejszą tajemnicą jest tajemnica bez treści”

[s. 655]

„zbawienie przyjdzie, kiedy urzeczywistni się pełnia wiedzy”

[s. 673]

„zrozumienie nie przynosi spokoju”

[s. 674]

„Rozumie się wszystko, kiedy nie ma już nic do zrozumienia”

[s. 674]