Pokusa istnienia

Cioran Emilé M.
[strony podług: Wyd. KR, Warszawa, 2003.]

„mądrość to fałsz, a osiągnięte dzięki niej wyzwolenie – oszustwo”

[s. 8]

„żyć w bezpośrednim kontakcie z wiecznością to żyć z dnia na dzień”

[s. 8]

„Większości ludzi udaje się oprzeć szczęściu, natomiast nieszczęście jest o wiele bardziej podstępne. Czy zakosztowaliście go? Nigdy się nim nie nasycicie, będziecie go zachłannie poszukiwać – najchętniej tam, gdzie go nie ma, rzutując je tam, ponieważ bez niego wszystko wydałoby się wam niepotrzebne i szare”

[s. 11]

„Nie można być zarazem normalnym i żyjącym

[s. 34]

„życie odsłania swą istotę jedynie oczom nabiegłym krwią”

[s. 43]

„Wszelkie słowo jest słowem zbytecznym”

[s. 90]

„Nie niszczy się czegoś, niszczy się samego siebie

[s. 94]

„Biedne stworzenia, które nie macie odwagi stać się wyjątkowymi, stać się potworami”

[s. 140]

„wznosimy się ku otchłani, zstępujemy ku niebu”

[s. 143]

„maską jest wszystko, co nie jest śmiercią”

[s. 173]

„ciało, którego każdy por wydziela wystarczająco dużo wyziewów, aby zasmrodzić kosmos, nie jest niczym innym, jak tylko masą nieczystości przemierzaną przez zaledwie odrobinę mniej odrażającą krew, jest tylko wrzodem deformującym geometrię globu”

[s. 179]

„wszelka rozkosz ma posmak grobu”

[s. 180]

„Gdybym sporządził katalog moich dni, z pewnością nie znalazłbym ani jednego, który sam jeden nie wystarczyłby, by zaspokoić potrzeby kilku piekieł”

[s. 180]

„wszystko ciąży ku nam, albowiem wszystko w nas ma swe źródło”

[s. 199]

„Trwamy tak długo, jak długo trwają nasze fikcje”

[s. 201]