Nieznośna lekkość bytu

Kundera Milan
[strony podług: Wyd. PIW, Warszawa, 1996.]

„Jeśli człowiek ma prawo tylko do jednego życia, to jakby nie żył w ogóle”

[s. 9]

„człowiek komponuje swe życie według praw piękna, nawet w chwilach najgłębszej rozpaczy”

[s. 40]

„Zdrada oznacza opuszczenie szeregu, aby pójść w nieznane”

[s. 68]

„kto szuka nieskończoności, niech zamknie oczy”

[s. 71]

„czy lepiej krzyczeć i przyspieszyć swój koniec? Czy milczeć i wykupić sobie w ten sposób powolniejsze umieranie?”

[s. 168]

„istnieje wiele […] planet, na których ludzkość będzie się rodzić zawsze o jeden stopień […] dojrzalsza”

[s. 169]

„człowiek […] wymyślił Boga, aby uczynić z władzy […] rzecz świętą”

[s. 213]

„Tęsknota za Rajem jest tęsknotą człowieka do tego, by nie być człowiekiem”

[s. 221]

„nie jesteśmy w stanie kochać […] dlatego, że pragniemy być kochani”

[s. 222]