Mądrość piasków

Osho
[strony podług: Wyd. KOS, Katowice, 2009.]

„Idąc ścieżką logiki, wcześniej czy później dotrzesz do punktu, w którym logika się kończy... ale twoja podróż trwa”

[Tom I, s. 11]

„Prawdę trzeba przeżyć, nie w nią wierzyć. Prawda nie jest wnioskiem, nie dotrzesz do prawdy przez proces sylogistyczny. Prawda jest! Ty jesteś prawdą, drzewa są prawdą, ptaki, słońce i księżyc. Prawda jest wszędzie wokoło, a ty zamykasz oczy i o niej rozmyślasz? Wszelkie myślenie zaprowadzi cię na manowce. Nie trzeba myśleć o prawdzie. Przeżyj ją! Tylko w ten sposób ją poznasz”

[Tom I, s. 14]

„Jeśli potrafisz zająć się problemem bez żadnych gotowych rozwiązań, problem podpowie ci, jak można go pokonać […] Kiedy jesteś w złości, słuchaj jej, a znajdziesz klucz, który otworzy drzwi współczucia. Kiedy ogarnia cię seks, słuchaj swej seksualności, a znajdziesz drzwi do samadhi. Słuchaj swojej chciwości, a zaskoczy cię ukryta w niej tajemnica dzielenia się […] jeśli stoisz w obliczu problemu, wejdź w niego”

[Tom I, s. 25]

„Miłość musi być ekstazą, a nie kichnięciem przynoszącym ulgę. Musi być spełnieniem, wyzwoleniem. Jeżeli nie znasz miłości jako wyzwolenia, jako ekstazy, samadhi, w ogóle nie zaznałeś miłości”

[Tom I, s. 69]

„Życie jest bez-celowe. Donikąd nie zmierza, nie ma żadnego celu. Podróż sama w sobie jest celem”

[Tom I, s. 82]

„Kto jest przeciwny przeszłości, nie jest naprawdę wolny”

[Tom I, s. 93]

„Poznasz odpowiedź tylko wtedy, gdy pytanie zniknie. Wtedy odpowiedź pojawi się w twoim istnieniu”

[Tom I, s. 106]

„Musisz przejść przez ogień młodości, aby stać się czystym złotem starości”

[Tom I, s. 135]

„Śmierć jest odpoczynkiem […] nie zostajesz unicestwiony. Życia nie można zniszczyć! Życie jest wieczne, śmierć jest tylko jego epizodem. Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, jest jego dopełnieniem”

[Tom I, s. 147]

„Śmierć może odebrać tylko to, co posiadasz. Nie może odebrać tego, czym jesteś”

[Tom I, s. 147]

„Zawsze gdy idziesz oddać cześć idolowi, nie jesteś zainteresowany Bogiem, ale osiągnięciem jakichś korzyści. Wszystkie twoje modlitwy są ziemskie – prosisz o coś. Prawdziwa modlitwa o nic nie prosi”

[Tom I, s. 180]

„Jestem materialnym spirytualistą albo duchowym hedonistą. Każdy paradoks dobrze mnie określa”

[Tom I, s. 205]

„Każda powierzchowność kryje w sobie głębię […] Powierzchnia zwiera głębię, a głębia nie może istnieć bez powierzchni […] chwilowe zawiera wieczne! Chwila jest wiecznością”

[Tom I, s. 207]

„Naucz się szanować chwilowe, a wieczne zapuka do ciebie […] Kochaj ciało […] Ciało prowadzi do duszy, świat staje się drzwiami do Boga”

[Tom I, s. 208]

„Gdy wierzysz w niemożliwe, niemożliwe staje się możliwe”

[Tom II, s. 11]

„Jeśli masz wierzące serce, nie ma rzeczy niemożliwych – naweł Bóg może istnieć”

[Tom II, s. 11]

„Serce poszukuje przygód, odkrywa tajemnice, zawsze jest w pielgrzymce […] będzie zaspokojone tylko wtedy, gdy dotrze do takiego szczytu, z którego nie ma już dokąd iść […] Jego pragnieniem jest poznanie tego, co naprawdę jest […] Marzy o doświadczeniu oceanu, chce zniknąć w całości”

[Tom II, s. 13]

„nic nie jest niepotrzebne, wszystko ma swoje własne miejsce”

[Tom II, s. 43]

„Boga nie ma tam, Bóg jest tutaj. Bóg jest twoim otoczeniem. Oddychasz nim, jesz go, pijesz go, kochasz się z nim i nawet nie zdajesz sobie sprawy, że to wszystko jest Bogiem”

[Tom II, s. 52]

„Porzuć stawanie się, wystarczy samo bycie. Nie żyjesz po to, by stać się kimś innym. Jesteś doskonały taki, jaki jesteś. Jesteś doskonały we wszystkich swoich niedoskonałościach. Jesteś nieograniczony we wszystkich swoich ograniczeniach”

[Tom II, s. 53]

„Bóg jest absolutnie z ciebie zadowolony, tylko ty nie jesteś zadowolony z siebie”

[Tom II, s. 53]

„Oświecenie jest tylko poznaniem tego, że zawsze byłeś oświecony, że nigdy, nawet na chwilę tego nie straciłeś, ot, zapadłeś w sen”

[Tom II, s. 64]

„Gdy człowiek posmakuje rozwoju, nie uwierzy w żadne granice, będzie wzrastać, aż stanie się Bogiem”

[Tom II, s. 78]

„Możesz zobaczyć tylko to, na co jesteś gotowy. Im bardziej wzrośniesz w świadomości, tym wyższej rzeczywistości dosięgniesz. Gdy dotrzesz do ostatecznego, najwyższego szczytu […] wszystko będzie dla ciebie dostępne. Bóg ukaże się jako całość”

[Tom II, s. 104]

„Gdy ktoś dociera do prawdy, mówi prostym językiem […] A kiedy ktoś tylko udaje, że zbliża się do prawdy albo ją poznał, tworzy wielki żargon”

[Tom II, s. 121]

„Gdy cała wiedza zostanie porzucona, staniesz twarzą w twarz z życiem”

[Tom II, s. 141]

„Bóg przychodzi poprzez wszystkie zmysły”

[Tom II, s. 166]

„twoje ego jest twoim piekłem”

[Tom II, s. 199]

„Pytając »dlaczego«, zaczynasz niszczyć to, co piękne – ponieważ piękno istnieje bez powodu”

[Tom II, s. 240]

„Każde drobne działanie zawiera całe życie, całą jego głębię, wszystkie jego wymiary”

[Tom II, s. 259]