Ewolucja twórcza

Bergson Henri
[strony podług: Wyd. Zielona Sowa, Kraków, 2005.]

„myślimy niewielką tylko częścią naszej przeszłości; ale pragniemy, chcemy, działamy całą naszą przeszłością”

[s. 42]

„życiowe właściwości nie są nigdy zupełnie urzeczywistnione, lecz zawsze znajdują się na drodze do urzeczywistnienia”

[s. 47]

„życie rozlewa się szerzej, niż sięgają granice umysłu”

[s. 69]

„postępowaniem naprawdę naszym jest postępowanie woli, która nie usiłuje naśladować umysłu […] czyn wolny jest niewspółmierny z myślą”

[s. 70]

„umysł […] jest tylko płaskim […] rzutowaniem pewnej rzeczywistości, która posiada wypukłość i głębokość”

[s. 73]

„Są rzeczy, których tylko umysł szukać jest zdolny, ale których sam z siebie nigdy nie znajdzie. Te rzeczy tylko instynkt mógłby znaleźć, ale on ich nigdy szukać nie będzie”

[s. 141]

„wejść w styczność z rzeczywistością, a nawet przeżywać ją […] oto zadanie umysłu ludzkiego”

[s. 168]

„rzeczywistość jest nieustającym wzrastaniem, tworzeniem, odbywającym się bez końca”

[s. 200]

„Bóg […] nie ma w sobie nic zakończonego: jest życiem nieprzerwanym, czynem, wolnością. Stworzenie […] nie jest tajemnicą; doświadczamy go w sobie”

[s. 207]

„Wszystko dzieje się tak, jak gdyby jakaś istota niezdecydowana i mglista, którą można nazywać, jak się chce, człowiekiem lub nadczłowiekiem, usiłowała się urzeczywistnić i doszła do tego jedynie tak, że część siebie samej pozostawiła po drodze”

[s. 218]