Alef

Borges Jorge Luis
[strony podług: Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa, 2003.]

„przedłużanie ludzkiego życia jest przedłużaniem ludzkiej agonii i oznacza pomnażanie liczby ludzkich śmierci”

[s. 7]

„Z łatwością przystajemy na rzeczywistość, może dlatego, że przeczuwamy, iż nic nie jest realne”

[s. 18]

„Bycie nieśmiertelnym jest mało znaczące; z wyjątkiem człowieka, wszystkie stworzenia są nieśmiertelne, nic bowiem nie wiedzą o śmierci; boska, przerażająca i niepojęta jest wiedza, że się jest śmiertelnym”

[s. 20]

„w nieskończonym czasie każdemu człowiekowi zdarzają się wszystkie rzeczy”

[s. 20]

„wszystkie nasze czyny są właściwe, ale także obojętne”

[s. 21]

„jestem bogiem, jestem bohaterem, jestem filozofem, jestem demonem i jestem światem, co stanowi uciążliwy sposób oznajmienia, że nie istnieję”

[s. 21]

„wkrótce będę wszystkimi, umrę”

[s. 26]

„w końcu wieków wszystkie rzeczy odzyskają swą uprzednią postać”

[s. 36]

„Są ludzie, którzy poszukują miłości kobiety po to, aby ją wykreślić z pamięci”

[s. 37]

„żadne przeznaczenie nie jest lepsze od innego”

[s. 60]

„Prawdą jest, że takich jak ja nie ma więcej: jestem jedyny”

[s. 71]

„Umrzeć dla religii jest łatwiej niż w pełni nią żyć”

[s. 88]

„sądzenie lub opłakiwanie jednego jedynego zdarzenia jest bluźnierstwem w stosunku do wszechświata”

[s. 92]

„zazwyczaj to, czego szukamy, jest bardzo blisko”

[s. 97]

„Z biegiem czasu człowiek identyfikuje się z kształtem swego przeznaczenia; powoli staje się tym, co go otacza”

[s. 127]

„Ten, kto przejrzał wszechświat […] nie może już myśleć o jednym człowieku […] nawet jeżeli sam byłby tym człowiekiem”

[s. 129]

„Nie ma potrzeby wznosić labiryntu, gdy jest nim już wszechświat”

[s. 139]

„Prawda nie przenika do opornych umysłów”

[s. 174]

» Alef
» Spiskowcy